Alice Cooper meet & greet + Lisa ON STAGE!

Writing this in Dutch, so I can tell more details!
--
Wat een avond. Wat een show. Wat een ervaring. De 8e van december 2009 is iets om nooit meer te vergeten.

Rond 3 uur 's middags kwam ik aan in Kerkrade en heb ik de hele middag staan wachten. Langzamerhand kwamen er meer Alice fans aanzetten, met als resultaat een buitengewoon gezellig clubje! Voordat het concert begonnen was heb ik al zo genoten, zoveel lol gehad.

Een aantal minuten voordat we naar binnen mochten werden de VIPs bij elkaar geroepen. Wij mochten dan ook eerder naar binnen en we kregen allemaal een envelop met ons VIP pasje. Alleen kreeg ik een speciale envelop met erop "Please meet Toby Mamis by the downstage right barricade during No More Mr. Nice Guy, thanks". Ook zat er een speciaal dingetje bij waarop "WINNER" stond.

De VIPs mochten eerder naar binnen en gelijk werd ik aangesproken door iemand van de crew, die mij naar de zaal begeleidde en ondertussen alles uitlegde over hoe en wat.
We stonden met z'n allen gezellig vooraan, precies in het midden... Perfect dus! Later kwam het "normale" volk binnen.

Na het voorprogramma (niet waard om te noemen) begon Alice Cooper en het feest was begonnen!
Al zijn grote hits zoals Poison, School's Out, I'm Eighteen kwamen voorbij, maar ook Vengeance Is Mine van zijn laatste album. Al deze prachtige nummers gingen gepaard met een waanzinnige show en het werd wel duidelijk waarom het The Theater of Death werd genoemd; Alice onder de guillotine, aan de galg, doorboord door spikes en een enorme spuit... Het was prachtig!

Toen de eerste tonen van No More Mr. Nice Guy te horen waren was het showtime voor mij! Ik baande me een weg door het publiek en werd opgewacht door Toby. Hij bracht me achter het podium, waar alle kleding van Alice hing en waar nog meer crewleden rondliepen. Iedereen was zo vriendelijk en allemaal een handje geschud. Uiteindelijk werd ik rechts op het podium neergezet, waar ik moest wachten.
Het was zo geweldig om de laatste 3 nummers van de show vanaf het podium te bekijken. Ik was zo dichtbij mijn held! Samen, op 1 podium! Na Under My Wheels rende Alice langs me om zich voor te bereiden op het laatste nummer: School's Out. Hiervoor werd ik ook klaargemaakt en kreeg ik 2 ENOOORME ballonnen, die ik naast me moest houden. En toen was het eindelijk zover... Nadat Alice schreeuwde: "it's party time!" liep ik naar voren, met die 2 huge ass ballonnen en zwiepte ik er één met volle kracht het publiek in! Toen liep ik naar het midden van het podium, wierp een blik op het publiek en begon ze te teasen met de ballon. Uiteindelijk zo ver mogelijk in het publiek gegooid! Ik heb me nog nooit zo zelfverzekerd gevoeld en wat een kick om al die mensen zo te zien!
Op een gegeven moment kwam er weer een ballon op het podium, ik rende er op af en gaf 'm een mep! Daarna belandde hij ergens bij Alice, die de ballon kapot prikte met een zwaard. Nog nooit heb ik zo staan glunderen. En de crew had het volgens mij ook naar z'n zin, om mij zo bezig te zien.

Na deze geweldige ervaring werd mij de opdracht gegeven alle VIPs op te trommelen. Het normale publiek zag mij overigens zelfs als crew-lid aan en begonnen Engels tegen me te praten en vragen hoe ze ook backstage konden komen. Prachtig was het!
Toen alle VIPs bij elkaar waren werden we naar een grote ruimte gebracht, waar we met de pers moesten wachten. Toby kwam er ondertussen ook bij en riep door de zaal heen "There is the balloon-girl! Lisaaa! Are you happy?!" waarop ik natuurlijk niet anders op kon reageren dan "Yes!! I'm sooo happy!!". Daarna verklaarde Toby mij het gelukkigste meisje op aarde.

En toen was het eindelijk zo ver! We werden naar de kleedkamers begeleid, waar Alice ons op zat te wachten op een bank. Verder stonden er wat stoelen een tafel. Ik kon niet anders dan stralen toen ik hem zag zitten!
Na iedereens hand geschud te hebben was het tijd om alle troepjes te laten signeren, waardoor ik uiteindelijk naast Alice op de bank belandde. Daar heb ik de hele signeersessie gekeken. (Naast Alice op de bank zitten, hoe verzin je het?!)
Hierna was het foto tijd! Ik wachtte gewoon rustig af en eindelijk was het mijn beurt. Daar stond ik dan, naast mijn held... mijn grote voorbeeld. Ik vroeg hem of ik een knuf mocht geven. En of course, dat mocht! Hij gooide meteen zijn armen om mij heen en hield me stevig vast, wat een "awwww!" veroorzaakte bij iedereen er om heen. En deze "awww!" werd nog eens versterkt nadat ik Alice een kus op zijn wang gaf. (Hij is zo zacht en ruikt zo lief!)
Plots had Alice iets van "let's dance! let's do the tango!" en hij greep mijn hand, drukte zijn wang tegen die van mij en daar stonden we dan!

Alice vond het overigens GEWELDIG hoe ik die ballonnen het publiek in gooide. Volgens hem gooide ik het verst van allemaal!

Na de meeting heb ik nog Chuck Garric (bassist) en Keri Kelli (gitarist) ontmoet.

Deze avond was echt te perfect en zoveel meer dan dat ik ooit had durven dromen!

Alice had trouwens ook mijn arm gesigneerd. Deze heb ik dan ook vandaag laten tatoeëren om de herinnering te "vereeuwigen".

Foto's zijn in mijn fotogallery te vinden op Hyves:
http://smotheredhope.hyves.nl/fotos/
Ik wacht overigens nog steeds op foto's van mij op het podium. Heb je deze? Dan zou ik het erg leuk vinden als je ze naar me toestuurt!

The Impossible Made Possible #2

Alright. The weekend has started... which means I'm only less than 4 days away from my big day. As some of you might have noticed already, I am nervous as hell. The last few nights were terrible; I just couldn't sleep. As a result I'm grumpy and exhausted.
Hoping to get some rest this weekend (probably not though...)

Yesterday I started a big check list with things I have to take with me and I still feel like I forgot to add something. So damn annoying! And the list is already like... HUGE.
I know, I stress too much. If I keep stressing like this I'll probably die before the meet & greet, LOL!

Anyway, I received an e-mail from AliceCooper.com and they told me I can take 3 things with me to be signed by Alice Cooper. Already got one thing I'm definitely taking with me: my UK (limited) edition of Love's A Loaded Gun.




Still thinking about the other 2 things! I was thinking about a 7" single ("Bed of Nails" or "Poison") and one of my favourite posters.

Last week I also made an appointment at the tattoo shop. At the meeting I want to ask Alice if he wants to sign my wrist. Might add the date (08-12-09) too, to make the tattoo the PERFECT reminder of that amazing day.

Damn, I wish it was Tuesday already...

Another message received from Richard Barbieri!

One of my best friends, who is from Spain, went to a lot of Porcupine Tree gigs this year. The last one she attended was in Barcelona and of course she got to meet the bandmembers (again!!!), after the show.
When she met Richard, she mentioned me again (last time I saw PT I was wearing a Richard Barbieri T-shirt, which I showed him at the end of the gig) and this was the result:

Isa: "Do you remember Lisa, the girl of the RB t-shirt?"
RB: "Of course I do!"
Isa: "Such a pity, she wanted to send me a pic for you to sign and she forgot."
RB: "Didn't you get one signed for her already?..."
Isa: "Yeah, but she chose one she wanted to frame. If I go to Glasgow I might take it with me for her, if you don't mind signing it."
RB: "You know? Next time don't bring a picture... bring her with you!"

Isn't that insanely cute?!
Isa has met RB several times now and like it was mentioned in the conversation above, she surprised me a couple of times:



If I ever get to meet RB, then it will be so much fun! Thanks to Isa.
Love you hun!

Two Sides To Every Story

It's been a while since I discovered some good new rock 'n roll music. Last week I've been watching some Alice Cooper DVDs and realised that one of the guitarplayers is really awesome: Ryan Roxie. I love his style and the way he plays the guitar. So I checked out his solo project called Roxie 77.
On this site you can listen his whole new album for free! And of course, if you really like it you can download it (read: buy it) and 50% of your payment goes to charity. Isn't that nice?

My top 3 recommendations:
Gimme Some Groove
The Question
Smell The Coffee

Ryan Roxie has been playing guitar for Alice from 1995 until 2006. He appears on Alice's Brutally Live DVD and Live In Montreux DVD.

The Perfect Drug

Lots of people think that you should be ashamed if you're an addict. But why should I be ashamed if I'm addicted to something that makes me smile every day, that just keeps me going?
No, I'm not addicted to alcohol or something else that's dangerous when it comes to your health. I'm addicted to that kind of drug that when you get an overdosis, it doesn't matter because it won't do any harm. It will only make you stronger.

My drug is called: Alice Cooper.

When I listen to his music, it doesn't matter how shitty my day was. That man always puts a smile on my face. Just like this morning; when I woke up I watched his Live in Montreux DVD.
Now I'm just dancing and singing around here and it feels like I can handle everything.
He's like... the perfect drug.
And I can't wait to finally meet him! I'm really wondering what it will feel like when I'm standing next to him.

Guess I'll find out after 17 days from now.

I am back. HAH! well.. sort of...

Woa, it has been more than 2 years ago since I've been drawing on my computer with my Wacom tablet. Yesterday I finally made a new drawing and I know, it's not perfect... but I'm just really glad I drew something. It felt really good to be busy again!

Here is the result:

The bigger version looks better though and can be found here:
http://stoewie.webs.com
It's supposed to be Richard Barbieri, when he was younger. But he looks more like a Jonas Brother or a Johnny Depp wannabe... LOL!
Ah well, I hope my next one will be better.

The impossible made possible (36 days to go!)

As the most of you already know, I'm (finally!) going to meet Alice Cooper in December! Today is just one of those days that I'm realising that this is going to happen, so yeah, I'm like... jumping around and I can't stop laughing?!
Can you imagine? Alice and me, one picture, together... haha how crazy is that?!

Only 36 days to go!

Still don't know what I'm going to say to him... and I'll probably won't know until the moment is there.